Дергает начальство словно нитками куклу... Терпеть не могу такого отношения к себе, дела идут в гору когда я совершенно спокойна и самостоятельно контролирую свои проекты, стоит только вмешаться начальству, тут же начинается переполох в курятнике, ну как им вдолбить, что меня нельзя трогать, что хорошим сотрудником приносящим прибыль я могу только в состоянии покоя. Нет вот им надо напоминалкой у меня работать, тыкать в каждую точку, когда на меня так идут горой я сразу превращаюсь в ежика, упрямлюсь и внутренне отказываюсь продолжить проект, вот проекты и тормозят
Шыда бала... шыда бала... шыда бала... Неге үміттеніп қарайды, жанарында гауһар тасы бардай жалт-жұлт маған қарай береді, жымияды...
Түнгі сағат 1, телефон шырылдап мазамды алды, баяғы құда бала, бірдеңе боп қалдыма деп орнымнан атып тұрдым, сөйтсем,шықшы, сыртта тұрмын, дейді. Асығып не кигенімді білмей атып шықсам, қолында бір құшақ гүлі бар жымыңдап тұр, гүлін беріп бетімнен сүйді, әңгімеміз 5 минут, асығыспын деп кетіп қалды. Онысы несі деп, мен орнымда тұра бердім
Сүрінген құлагер-ем, жылаған жаным қоса
Алдыңда тұра берем, не керек бәрін жаса.
Жанымды қашқан жігер түйіп-ап орамалға,
Тереңге тастап жібер, соңғы рет қарап алда.
Жанымды қашқан жігер түйіп-ап орамалға,
Тереңге тастап жібер, соңғы рет қарап алда.
Өр кеуде жанды биік көндіріп мазағыңа,
Жатайын мәңгі күйіп сен тартқан азабыңда.
Дүние кең шағында не кірді арамызға?
Осынау жер шарында екеуміз ғанамыз ба?
Дүние кең шағында не кірді арамызға?
Осынау жер шарында екеуміз ғанамыз ба?
Бұрқанса байыпты күн дауылын шегерер ме?
Алдыңда айыптымын жаным-ау сөге берме.
Жарқ етсе сөнген ізгі ой жойылар өкпе- нала,
Баріміз пендеміз ғой, періште көкте ғана.
Қайда сол көктем кеші, балқитын күшімен ғой?
Өтінем кектенбеші өкпеңді түсінем ғой...
Нағашы жұрт болғаны қандай керемет десеңші. Еке күнге Балхашқа барып қайттым, жол шаршатады, бірақ... осы 2 күнде қай үйге келсем де мол дастархан жайып қонақ ретінде құрметтеп күтіп алды, қал, бір аптаға, еке аптаға, деп бәрі жабысып, жармасып, бергенін алмасаң ренжіп, әйтеур қойшы, әрең қалаға қайттық. Қап, мына жұмыс болмағанда қалар едім, шіркін
